Lees graphic novels en manga met Comics Plus

Ben jij een echte liefhebber van graphic novels en manga? Dan heb je als bibliotheeklid geluk! Met Comics Plus krijg je met een jeugdabonnement gratis toegang tot ruim 20.000 online verhalen! Ben je 18 jaar of ouder? Met een Plus abonnement, dat toegang geeft tot de online Bibliotheek, lees je ruim 27.000 titels via de website van ComicsPlus. Op deze pagina lees je hoe het werkt. 

De website van Comics Plus is alleen in het Engels beschikbaar. 

Nog geen lid?

Ben je nog geen lid van de bibliotheek? Kijk dan eens naar een van onze abonnementen. 

Hoe werkt het?

• Stap 1

  Klik hier om naar de website van Comics Plus te gaan.

• Stap 2

  Log in met je gebruikersnaam en je wachtwoord. Het wachtwoord is hetzelfde als voor je account bij de bieb (Mijn Menu).

• Stap 3

  Je bent nu op de website van Comics Plus en kunt beginnen met boeken zoeken. 
  Klik op de groene button met het pijltje om het boek te openen en te lezen. Met de muis of de pijltjes op je toetsenbord blader je door de pagina’s.

Wachtwoord vergeten?

• Stap 1

  Ga naar wachtwoord vergeten.

• Stap 2

  Vul hier het e-mailadres in dat je hebt gebruikt voor je bibliotheekaccount en klik op 'Opvragen'.

• Stap 3

  Je ontvangt een mail waarmee je een nieuw wachtwoord kunt aanmaken. Hieronder zie je de eisen waar je wachtwoord aan moet voldoen. 

  • - Het wachtwoord moet bestaan uit een aaneengesloten reeks van 8 of meer tekens
  • - Het wachtwoord moet minimaal de volgende tekens bevatten: 1 hoofdletter, 1 kleine letter, 1 cijfer, 1 teken ! @ $ % ^ * ( ) < > ?
  • - Het wachtwoord mag geen spatie, tab, & of # bevatten

Stadsgedichten Elfie Tromp

Stadsgedichten 2023

• #1 het kan altijd alle kanten op

  het kan altijd alle kanten op

  tijd heet hier casino
  
  een balletje dat draait
  in de kom van onze bekken
  momenteel een kans van
  één op 655,468 inwoners

  postercampagnes voor gemengde relaties
  en daadwerkelijk gemengde relaties
  maar ook bangbekken die leuzen beamen
  kapen bruggen die zijn gebouwd

  neem niets voor lief, ook jezelf niet

  wijs een vinger
  trek een streep
  tot hier en niet
  tot hier en niet-

  wat door mensen is gemaakt
  kan door mensen worden gewist
  wat in het licht staat werpt een schaduw
  dit is de gevlekte huid van je thuis

  je woont niet in je winst, maar in je erfenis

  alles wat er is laat zien
  wat verdween of nooit verscheen
  is net zo aanwezig als jij en ik
  hier en nu

  we geloven hier van alles
  vooral in ons eigen gelijk
  veeg je denken voor je verder gaat
  leven is de toekomst bevlekken

  de kunst is om dat goed te doen

  Elfie Tromp

  Stadsgedicht 1, 2023

• #2 Rattenplaag

  Dit stadsgedicht werd geschreven naar aanleiding van de staking van de vuilnismannen en -vrouwen. 

  Rattenplaag 

  zonder jou ligt alles vol
  eraf, ernaast
  het broeit, het stinkt

  naar mensratten die piepen:
  ‘efficiëntie!’ ‘ketenmanagement!’
  ‘concurrentiepositie behouden!’

  maar er zit geen winst
  in wegwerpcultuur
  in plastic praatjes

  jij raapt op
  houdt bijeen
  ordent alle troep

  laat zien wat overduidelijk is

  laat het liggen
  laat het gisten
  laat ze zien

  hoe de straten vullen met vuil
  waardeloos, misschien,
  maar jij niet en je weet

  wat je waard bent

  vuilophaler
  schatgraver
  stedendrager

• #3 Ceremoniemens

  Dit stadsgedicht werd geschreven naar aanleiding van de Koningsdagviering in Rotterdam. 

  Ceremoniemens 
  

  je bent bloed en munt
  mens en monument
  een wildvreemde 
  met een bekend gezicht
  
  een ceremoniemens
  dat als duur servies 
  voor speciale gelegenheden
  uit de kast wordt gehaald 
  

  je mag lachen, maar niet te breed,
  anders houden ze niet meer van je
  jouw geluk wordt gewogen 
  in belasting en staatsschuld

  wat je had kunnen zijn:
  lid van het buurtcomité
  buschauffeur in een middelgrote gemeente 
  moppentapper, slager, directeur  
  van een beschuitfabriek 
  

  ik zie een man met twee benen
  die zo goed als het gaat
  doet wat er van hem wordt gevraagd 
  

  je draagt de zeeschildpad naar zee
  je danst met wezen
  je wuift bedeesd 
  

  je weet heel goed 
  dat elke uitgestoken hand
  zich kan ballen tot een vuist
  je weet nog beter
  dat elke lach bestaat uit tanden
  ze dragen je hier vooralsnog op handen 
  

  dat heet 
  een wankel 
  evenwicht

• #4 14 mei 1940, 13.27

  Dit stadsgedicht werd geschreven voor de herdenking van het bombardement op 14 mei 2023.

  14 mei 1940, 13.27 

  Iemand die bombardeert, of het bevel tot een bombardement geeft,
  zou zich eerst zelf moeten laten bombarderen.

  • (H.J.A. Hofland)

  14 mei 1940:

  Mijn opa Harry is geen held
  maar 22 en heeft honger

  13.27 de koninginnensoep wordt geserveerd
  13.29 hij blaast op zijn lepel, neemt een hap
  13.31 de eerste bom valt op het Noordereiland

  het dak kraakt
  de woonkamer fikt
  mijn opa roffelt de trap af

  de laatste blik:
  het tafelkleed in lichterlaaie
  het roomwitte servies barst
  in de hitte als popcorn
  
  buiten verduistert gruis
  de stad zwart-wit
  zijn moeder hoest
  zijn vader vloekt

  ‘Pak de- pak de- Laat ook maar!’

  ze volgen de stroom
  van stofwolkburen
  naar de schuilkelder

  door straten vol
  bommen
  vol
  mensen

  waarom zou je gillen
  denkt mijn opa
  als je moet rennen?

  hij is de rest van zijn leven stil
  werkt hard, wacht af
  wie weet wanneer
  de volgende valt

  droge mond, kloppend hart,
  met in zijn vuist de zilveren lepel
  waar hij net nog mee at

  hij staat daar nog steeds
  ondergronds
  ging zelf nooit af, maar
  stolt en stolt en stolt

• #5 Mensbeeld

  Dit stadsgedicht werd geschreven naar aanleiding van het nieuwe standbeeld 'Moments Contained' van kunstenaar Thomas J. Price. 

  Mensbeeld

  Ieder mens is een schildwacht
  wat wordt bewaakt
  verschild

  leun gerust tegen mijn benen
  als een kind, lach
  achter mijn rug

  sommigen worden zwart geboren
  sommigen worden zwart gemaakt
  dat heet: mensbeeld

  ook zonder insigne of helm
  is een mens het eren waard
  leven is een radicale daad

  de wereld wil dat je groeit
  dat je blijft groeien
  soms groei je tot wel vier meter lang

  het ligt aan waar je staat

  tot welk verhaal
  je mijn schaduw
  maakt

• #6 Je bent er

  Dit stadsgedicht werd geschreven naar aanleiding van de schietpartij in Rotterdam. Voor Romy, Marlous en Jurgen en iedereen die van hen hield.

  Je bent er

  Je bent mooi zoals een gelukkig kind:
  levenslustig, stralend, je kijkt me aan en de stad trilt

  je opende een deur
  zoals je altijd ja zei
  tegen het leven

  het was een gewone dag
  je fietste naar je werk en
  was voorbereid maar niet hierop

  je stond op
  maakte ontbijt
  voor de mensen
  waar je het meest van houdt
  je keek op
  en was verdwenen

  waar je liep
  liggen bloemen

• #7 Mama Erasmus

  Mama Erasmus

  1.

  Wie denkt dat het voldoende is
  geboren te zijn, heeft het helemaal
  verkeerd, aldus Erasmus

  als je denkt dat ik je heb gebaard
  om achterin de bus te zitten
  dan heb je het fout, sneert mijn moeder

  je kunt aan een hoop ontsnappen
  oorlog, ziekte of je ware liefde
  maar niet aan de stem van je moeder

  elke moeder is een soort filosoof
  maar ze zijn niet allemaal Erasmus

  2.

  Je kunt boeken lezen
  maar ook mensen

  een kind en zijn ouder
  kennen elkaars taal
  ik spreek vloeiend moeder

  ze lacht graag
  daar zit de crux
  wist Erasmus al

  humor is een protest
  een dekmantel
  een goocheltruc

  om te zeggen wat we denken
  zonder te krenken

  3.

  Erasmus schreef meer dan twee meter aan werk
  - herziene edities niet meegeteld -

  ik kocht vandaag appels op de markt
  voor een goede prijs en schreef dit gedicht
  ook Erasmus moet honger hebben gehad

  wie hem voedde, wat hij at
  daar heeft hij het nooit over gehad
  wel waarschuwt hij tegen moeders verwennerij
  daar krijg je slappe mensen van

  het is maar net welke moeder
  je hebt gekregen
  Erasmus, you lucky boy

• #8 Troost

  Troost

  troost wordt gewantrouwd
  zeker in de poëzie

  die wil te graag
  waardoor het juist
  irriteert

  het moet achtelozer
  zoals een hand
  die je jas aanneemt

  na een lange dag
  je op de schouder klopt

  een kaars aansteekt
  bij binnenkomst

  zo werkt troost

  dat je op de drempel van dit gedicht
  mij kaars ziet schrijven en
  zo lang als je dit leest
  de warmte voelt

Stadsgedichten 2024

• #1 Vuile Handen

  Dit stadsgedicht werd geschreven naar aanleiding van het besluit een nieuwe stadsbrug te bouwen, die het einde van het natuurgebied de Esch zal betekenen. 

  Vuile Handen

  Nooit zegt iemand:
  ik haat natuur

  bladblazers en gifstrooiers
  composthoopkenners en rommelplanters
  zeggen allemaal van natuur te houden

  als je een tuin wil laten bloeien
  moet je vuile handen maken
  als je een stad wil laten leven ook

  wat is leven, kun je vragen

  moet je snoeien en met harde hand
  je eigen tuin van Eden vormen
  of de natuur zijn gang laten gaan?

  bruggen bouwen klinkt goed
  maar betekent ook wegen leggen
  op zachte grond waar dieren sliepen

  het begint bij een hartslag en een ademhaling
  het is aan ons wiens hartslag
  we horen, welke lucht we ademen

• #2 4 mei

  Dit stadsgedicht werd geschreven naar aanleiding van de herdenking op 4 mei 2024 in de Laurenskerk, Rotterdam. 

  4 mei

  op de dag dat ik dit gedicht schreef
  liepen vier jongens langs wat eens een weg was
  terug naar hun huis in de hoop
  vrienden of huisraad te redden

  de drone die hen volgde wist met precisie
  een bom te lossen op hun pad
  ze verdwenen in een stofwolk
  die alleen nog online te zien is

  het zijn de details die je bijblijven
  ik heb dit eerder gezien
  in een andere vorm gehoord

  dit gedicht probeert iets te eren
  wat eerloos werd geruimd
  wat is het waard?

  onrecht trekt nu langs andere plekken, zoals de nacht
  langs de evenaar verschuift
  je wilt huilen naar de maan van dit armzalig bestaan

  herdenken voelt verdacht veel als wachten
  op die boemerang van het verleden
  zoveel gruwel en in naam

  van wat?

  ik wil mensendaden niet beschrijven
  als een onvermijdelijke kracht
  wat je met twee armen en benen kunt doen
  is even wonderlijk als beestachtig

  hoe meer je weet hoe meer
  het je de adem beneemt
  je wiegt je eigen hoofd als troost
  hoe is het mogelijk dat iemand hier

  ooit in heeft geloofd?

• #3

  Dit gedicht is geschreven als cadeau aan het Ikazia Ziekenhuis voor de uitstekende zorg bij de geboorte van haar dochter Mubi.

  De natuurlijke houding van de hand
  is een lichte bolling, omdat deze gemaakt is
  om te beschermen

  het zijn handen
  die vasthouden en voorschrijven
  dragen en dragelijk maken

  in een hand zitten 27 botjes
  er zijn huizen met minder muren

  van de geboorte tot aan de laatste groet
  word je gedragen en niet alleen
  door het huis van je eigen huid maar

  door de handen van anderen

• #4 Macht in een notendop

  Dit gedicht is geschreven ter ere van het afscheid van Ahmed Aboutaleb als burgemeester.

  Macht in een notendop

  er was eens een lieve, ongeletterde moeder, een koe en een ezel wiens hoofd
  je streelde na het water halen in de stilte en hitte van Beni Sidel
  dat deze jongen burgemeester zou worden, had je toen zelf niet geloofd
  (achteraf kun je zeggen: zie je wel)

  Ik heb geen macht, zei je, alleen mijn streven
  je bent als mens niet verheven boven
  maar door de wereld heen verweven
  je moet zonder twijfel in de toekomst geloven

  ik kan nu hooguit mensen aansporen en zaken belichten
  en dat deed je met alles wat je had, in een notendop
  je kent de kracht van taal en weet hoe ermee te dichten
  wie sprak eerder zo beheerst de woorden: rot toch op

  die jongen uit Beni Sidel wist nog niets van macht
  maar hij had wat nodig was: geloof en daadkracht

• #5 Femicide

  Dit stadsgedicht werd geschreven naar aanleiding van de Internationale Dag tegen Geweld Tegen Vrouwen.

  Waarom blijf je bij zo’n man?

  om erger te voorkomen
  zo simpel is het

  je blijft omdat je weigert
  een cijfer te worden

  want elke vrouw telt
  als ze dood is

  je wil niet worden bijgezet
  in de statistiek van de meest
  voorspelbare moord die er is

  waarom blijf je bij zo’n man?

  omdat je het leven liefhebt
  zoals je hem misschien
  wel liefhad

  daarom wacht je

  op de volgende stap
  die je veilig zetten kan
  zodat je val een vangnet wordt

  je bent slim als een scarabee
  je kiest een route en vlucht
  of blijft, zit uit en schuilt

  en ze blijven maar vragen
  alsof het hen nooit zomaar
  zo zou overkomen

  waarom blijf je bij zo’n man?

  maar jij weet beter
  wat ze liefde noemen
  heeft een scherpe kartelrand

  wat ze passie noemen
  blijkt te vaak een kleine man

  jij bent groter en dat weet je
  daarom blijf je
  bij zo’n
  man

• #6 hier

  Geschreven voor alle vrouwen van Rotterdam, naar aanleiding van de inhuldiging van Carola Schouten als de eerste vrouwelijke burgemeester van de stad.

  hier

  ik heb een boek dat laat zien
  wat hier was en zal zijn
  ooit

  zo’n raar rond woord, ooit
  een sprookjesboekwoord
  en we weten wat daarvan komt

  grond, daar begint het en lucht
  vooral en dan een mens
  een feest, een bos, een hert
  een jager, een huis, een
  tweezitsfauteuil met wollen deken

  ooit komt en maakt alles wat er is
  normaal, zodra het er is
  en dat maakt dit
  een feministisch gedicht

  ook zo’n woord, of eigenlijk twee
  wat moet je daar nou mee?
  er staan twee schoenen bij de deur
  glimmend gepoetste neuzen

  wie ze draagt, heeft wat te doen
  geen glazen muiltje, geen rode schoentjes
  geen sprookjes meer nu

  maar vrouwen die gelijk
  als mensen trappen
  oplopen en deuren openen

  hun voeten vegen en naar buiten gaan
  en dat de hele wereld zegt:
  daar ben je, fijn
  waar was je toch
  al die tijd?

  en elke vrouw haalt haar schouders op
  zet nog een stap, ik ben er nu toch
  we gaan wat doen

  er moet nog een hoop gebeuren
  hoppa, we gaan allemaal
  verder nu

Stadsdichter Elfie Tromp

Plannen als stadsdichter

Stadsgedichten van Elfie Tromp

Stadsdichter Benzokarim

Plannen als stadsdichter

Stadsgedichten van Benzokarim