‘ Hoera, ik heb geen gelijk!’

 

Veel eerder dan verwacht is de bibliotheek weer open. Ik wilde mijzelf een teleurstelling besparen en ging ervanuit dat het nog langer zou duren. Kunst, cultuur en literatuur komen achter kroegen en sport.

Wat is het dan leuk om ongelijk te krijgen.

We gaan niet door waar we waren gebleven bij de laatste sluiting maar er zijn ‘nieuwe meesters dus nieuwe wetten’.
Er is een nieuw beveiligingsbedrijf en we zien onbekende gezichten boven een donkergrijs uniform. Tijdens de lockdown mochten vrijwilligers en medewerkers een training en een webinar Veilig en Gastvrij werken bij Bibliotheek Rotterdam volgen om de juiste houding en gedrag in De huiskamer van Rotterdam toe te passen.

Het was leerzaam en veel vragen leken makkelijk maar deze nieuwe meester verwachtte andere antwoorden. Mijn resultaat was toch voldoende om beloond te worden met een heus certificaat. De cursus heeft mij ook een onrustige vraag opgeleverd. Als docent/supervisor werd ik gelukkig als ik studenten een onrustwekkende vraag kon stellen want dan gingen verstand en gevoel in de werkstand.

Maar ik zit met vertwijfeling. De bibliotheek is De huiskamer van Rotterdam, leerde ik. Dan zie ik beelden van een huiskamer, je nette kleding uit en lekker in je ouwe kloffie op de bank. Voeten op de tafel, bak met lekkers onder handbereik. Zappend tussen zenders en Netflix of zo.

En dan zie ik ook de centrale hal van onze bibliotheek en fantaseer daar een huiskamer van de stad. Mogen onze bezoekers zich zo thuis voelen dat het gedrag van hun thuis ook mag in de stedelijke huiskamer?

Nu worden we gered door regels van gekleurde mandjes, tijdblokken reserveren en inzet van beveiligers, handhavers, gastvrouwen en gastheren. Als ik weer ongelijk krijg en we worden weer Huiskamer van de stad, wie worden dan de opvoeders?

 

© 2019 - Bibliotheek Rotterdam

Voer uw gebruikersnaam / pasnummer en wachtwoord in.